Spookreflexies XIV (incl. 4 Kerstreflexies)

 

In de rubriek SPOOKREFLEXIES worden telkens de laatste vijf korte artikelen opgenomen die onlangs werden gepubliceerd op Facebook en/of op Instagram.
In dit overzicht zijn het vijf Spookreflexies en vier extra Kerstreflexies. Als kerstbonus!

In deze serie:

Spookrijden in l’Opéra
In De Metro
Spookrijderspoortje
De Knipoog van Jules
Het plakboek van mijn vader

Kerstaardappelen (Kerstreflexie)

Tsjerstverhaal (Kerstreflexie)
Kerstspeech (Kerstreflexie)
Kerstpasteibakjes (Kerstreflexie)

***

SPOOKRIJDEN IN L’OPÉRA

16 november 2019 (Spookreflexie XIV.1)

We bezochten l’Opéra, hét theater van Parijs en dus van Frankrijk.

De slecht Engels sprekende rondleidster reageerde geïrriteerd op mijn vraag of ik een ander zendertje kon krijgen. Als enige van Groep B deed de mijne het niet. Groep B bestond uit 30 personen.

‘Put iet on ze right chanèl!’, riep ze terwijl ik geen idee had wáár ik op het apparaatje een ander kanaal had kunnen kiezen. Hij kon alleen maar harder of zachter.

Op de glimmende trappen van zuiver marmer stond een Spookrijdersbord dat verlicht werd door kroonluchters die stamden uit de 19e eeuw toen de Parijse adel elkaar verdrong op dezelfde trappen. De slecht Engels sprekende rondleidster deed een beroerde imitatie van een hautaine hertogin uit die tijd.

Bij wijze van statement weigerde ik als enige Spookrijder van Groep B mee te lachen.
‘Noblesse oblige’, mompelde ik toen ik haar het zendertje na afloop teruggaf.

 

IN DE METRO

23 november 2019 (Spookreflexie XIV.2)

‘Hier. Kijk. Ik bel je nu.’

‘Hij gaat helemaal niet af.’

‘Nee dat zeggik. Je had hem nooit moete kope.’

‘Ik heb helemaal nerreges an gezete.’

‘Nee hij gaat vanzellef uit, dat-ie nie afga. Lekker ben jij. Je heb gewoon weer op een of ander knoppie lope te drukke.’

‘Hier. Nou bel ik jou. Hier. Hoort maar.’

‘Nee. Het gaat erom dat als je gebeld wórdt. Dat die jouwe dan niet overgaat. Niet als-ie zellef bel. Dat geloof ik wel.’

‘Kijk. Hij gaat nou bij jou over als ik je belt. Dus hij doet het wel. Je ziet het.’

‘Hier. Hebbie ook nog ‘s een oproep van Cor gemis. Hier. Kijk maar. Cor. Staat-ie.’

‘D’r zat geen boekie bij.’

‘D’r zit altíjd een boekie bij als ie wat koop. Alleen bij jou weer niet.’

‘Echt nie.’

‘Je had gewoon die Samsoeng motte kope. Op Marrekplaas. Ik zei het nog. Had je fotootjes kenne make. En eppies kenne sture enzo. Nou hebbie dit. Hier. En dan hebbie ook nogges een oproep van Cor gemis. God weet wattie van je moes…’

Bij Station Blaak moest ik er helaas uit.

 

SPOOKRIJDERSPOORTJE

27 november 2019 (Spookreflexie XIV.3)

Daar lag ie dan.

Hij zal niemand ooit iets hebben misdaan, maar als een aangeschoten ooievaar lag ie erbij, weerloos en roerloos, het Spookrijderspoortje van de Media Markt.

Als de winkel draait is zo’n poortje natuurlijk onmisbaar, maar tijdens een verbouwing is ie schijnbaar nutteloos en wordt er niet naar hem omgekeken.

Om het beeld nog lelijker te maken hadden ze achteloos een bezem over hem heen gelegd. Het gebrek aan esthetiek en symmetrie deed me verdriet, om over het gebrek aan respect nog maar te zwijgen.

’Er is geen klasse, we zijn het leven moe’, zong Raymond van ’t Groenewoud al. Het Spookrijderspoortje gaf inderdaad eenzelfde troosteloze indruk als bier in een plastic bekertje.

Dat ie maar dienst weigert zodra de verbouwing achter de rug is, bedacht ik me toen ik het treurige stilleven fotografeerde.

 

DE KNIPOOG VAN JULES

19 december 2019 (Spookreflexie XIV.4)

Op 18 september 1985 speelde Sparta tegen HSV. In de Kuip.
Ik was bij die wedstrijd aanwezig. Bestuurslid Charles van der Steene had voor zijn zoon en mij kaartjes geregeld. Charles junior was mijn buurjongen op Zuid. We voetbalden op het veldje bij ons flat. Ik was stiekem verliefd op zijn zus Maureen.

Sparta won met 2-0.

Ik had een bevlogen wedstrijdverslag geschreven. Hoe een Feyenoordsupporter van vijftien een wedstrijd van Sparta in De Kuip beleefde. Charles’ vader vond het zo’n leuk artikel dat het in het officiële programmaboekje werd opgenomen. Volgens mij van Sparta-Feyenoord.

Na de wedstrijd dronken Charles en ik een glas cola in de chique kantine van Sparta waar ook de spelers met hun knappe vrouwen kwamen.

Ik zocht vooral naar Maureen.

‘Jules, dit is die Feyenoordsupporter die dat stukje over Sparta-HSV in ons programmaboekje schreef ’, hoopte ik dat Charles’ vader zei toen ik naast hem en Jules Deelder stond.

Maar dat zei hij niet.

Jules gaf me wel een knipoog bij het voorbijgaan. Ik hoopte dat hij de verwantschap voelde waarnaar ik zo opzoek was.

(fotocredits Vincent van Dordrecht)

 

HET PLAKBOEK VAN MIJN VADER

21 sdecember 2019 (Spookreflexie XIV.5)

Gisteravond was ik voor het eerst weer terug in het verpleeghuis waar mijn vader eerder dit jaar is overleden.

‘We hebben een plakboek gevonden… volgens mij is ie van je vader’, had verpleegster H. me ’s middags geappt.

Ik had de foto’s en zijn onberispelijke handschrift onmiddellijk herkend. Het plakboek had hij ooit aangelegd voor stillevens, stadsgezichten en natuuropnames. Dus eigenlijk de sporadische foto’s waar mijn moeder níet op stond.

Amsterdam 10/90. Rotterdam-Beurstraverse 12/2000. Brugge 10/84.

Ik omhelsde verpleegster H. toen zij me het plakboek overhandigde.

‘Waar lag dat plakboek eigenlijk? We hadden zijn kamer toch helemaal leeg gehaald?’

‘In de kamer van mevrouw B.’, antwoordde ze, ‘zij is twee dagen geleden overleden. Ze was dol op je vader. Tot aan dood bleef ze naar Wim vragen.’

 

KERSTAARDAPPELEN (Kerstreflexie)

25 december 2019 (Spookreflexie XIV.6)

Ik wilde Anita en Estelle helpen. Met het kerstdiner. In de keuken.

‘Schil jij maar de aardappelen’, zei Anita terwijl ze met een ernstig gezicht een gerecht nalas op haar iPhone.

‘Een kilo of anderhalf.’

Iedere aardappel gleed uit mijn hand. Alsof ik een stuk zeep vasthad. Vooral die kleine kutpiepers. Het was niet te doen.

‘GLOEIENDE VUILE VIEZE KU….!’

Bing Crosby zong Mele Kalikimaka. Het lied deed me denken aan de film Christmas Vacation van Chevy Chase die het als het gezinshoofd Clark W. Griswald ook allemaal zo goed bedoeld.

De aardappelschillen lagen overal.

Kerst 2019 was officieel begonnen.

 

TSJERSTVERHAAL (Tsjerstreflexie)

25 december 2019 (Spookreflexie XIV.7)

‘Bah. Kerstmis. Allemaal onzin.’

Estelle leest de woorden van Oom Dagobert nog altijd mee. Ik las altijd voor met stemmetjes. De kinderen vulden aan.

‘Bah. Kerstmis. Allemaal onzin.’

Ik las niet alleen voor. Ik verzon ook zo mijn eigen teksten. Donald die op zoek was naar drank, een tattoosshop of een pretsigaret.

‘Nee papa, dat staat er helemaal niet!’

Toen hoorde ik dat Kindvall in het Zweeds als Tsjindvall moest worden uitgesproken. En Herman Kuiphof als Tsjuiphof. En dus werd Kerst Tsjerst en Kwik, Kwek en Kwak, Tsjwik, Tsjwek en Tsjwak.

Aan het eind van het verhaal was Dagobert om en was hij, lazarus en tsjnetter-stoned, een fan van Tsjerstmis.

Vanochtend was het weer zover. Never change a winning team!

Fijne Tsjerst!

 

KERSTSPEECH (Kerstreflexie)

26 december 2019 (Spookreflexie XIV.8)

Ik hield mijn Kerstspeech. Estelle deed de muziek wat zachter.

Ik keek terug op een kutjaar waarbij het overlijden van mijn pa niet het dieptepunt bleek.

Ik refereerde aan de handgeschreven brieven die ik vorige week voor mijn 50e verjaardag had gekregen van mijn familie en vrienden. Ideetje van de meiden. Wat een cadeau. Ik had de 60 brieven die middag voorgelezen en had twee uur gehuild als Jos Brink in zijn beste dagen.

Over het legendarische concert van Springsteen in Parijs. Hoe een zwager als broer kon voelen. Dat ik binnenkort maar eens een biertje moest gaan drinken met mijn neeffie die nu twee koppen groter is. Dat ik vroeger op de gitaar Cowboy Billyboem speelde (“en wie rijdt daar op zijn paard door de prairie”) en dat alle neeffies en nichies dan een dier mochten verzinnen. En over de drammerige muzieklessen die ik de partner van mijn nichie ooit had gegeven.

Daarop proostten we en zongen we mee met Glitter op mijn Lul van Mike Boddé en Thomas van Luyn, hét Kerstlied van de familie na een paar flesjes rood.

Op naar het eind.

 

KERSTPASTEIBAKJES (Kerstreflexie)

26 december 2019 (Spookreflexie XIV.9)

‘Mar! Haal jij effe Kerstpasteibakjes bij de Appie. Je weet wel.’

‘Ik weet niets. Ik heb pleinvrees, penisnijd, wondvocht en gordelroos. Dat lukt me nooit. Ik weet precies hoe dat gaat bij mij. Die kutbakjes hebben ze nooit gehad. Of zo’n meisje gaat wel effe voor me kijken maar komt na vijf kwartier nog altijd niet terug.’

‘Ik ga wel mee pap.’

Een de hand van Estelle ging ik naar de Appie. ‘Echt quality time dit’, grapte zij of ik.
De Appie had ze inderdaad niet of niet meer.

‘We gaan wel naar de Jumbo.’

Estelle rekende een fles verse vruchtensap af bij de zelfscan van de Appie. Ik kwam ogen en oren tekort. Ik hoorde overal piepjes. En overal kwamen bonnetjes uit. Toen ging ineens een poortje open, mochten we weg en waren we weer vrij.

‘En gelukt?’, vroeg Aniet.

‘Ja bij de Jumbo. De Appie had ze niet meer!’, antwoordde ik opgelucht.

Ik had me nog nooit zo misplaatst zelfverzekerd gevoeld.

 

 

Tagged under:

Spookrijden. Achteruit rijdend, met het verkeer mee. Geen paniek, want It's Life And Life Only. Windje tegen, de Brug op. Fietsen als een forel. Met een harslaag over mijn wortels. De B-kant van een singletje. En de terugweg. De schoonheid van verval. De Paus handje drukkend met Joop Zoetemelk. De film met de geruststellende gedachte aan de slechte afloop. De laatste lik pindakaas, Tammy Wynette op, Feyenoord nooit meer kampioen. En splinters, overal splinters. In onze gespleten stad. En Broes (tegen de kou). Meegezogen, vuistdiep, die trechter in. Hij. Zij. Wij. Spookrijders.

1 Reactie

  1. Raymonde Hendriks Antwoord

    Heerlijk herkenbare dagen, er gaat niets boven kerst vieren in huiselijke kring. Waarom naar een restaurant, waar lang wachten op het menu staat. Nou ja 1 voordeel is er natuurlijk wel, de afwas en daarna als alles schoon en fris is, servies bestek glazen enz. weer opbergen voor een volgend feestelijk samenzijn. Lang leve de familie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Log In or Sign Up