Koers is Religie

Gisteren droomde ik mijn droom van de Koers

Het lijden van Johnny, het offer aan God

De ogen van Poupou, van stenen kapot

De spekgladde kasseien, Zijn wielerparcours

Met de geest van de omerta, zo paaps omfloerst

De biechtstoel van Lance, totaal verrot

Zijn hoofd op het hakblok van het ereschavot

Het podium is de Koers, het leven – nooit gelijkvloers

 

Toen scheen Hij Zijn licht als met een toverlantaren

Op de vélo van toen, die uit mijn kinderjaren

En ik ging op mijn knieën voor de Kannibaal

Dronk Bidonwijn als laatste Avondmaal

Opende mijn ogen en keek frontaal

Naar de poort van de Wielerhemel: de Paterskerk, Roeselare

 

 

 

“…al was het maar om de held van je moeder te worden…”
– Peter Winnen

 

 

Tagged under:

Spookrijden. Achteruit rijdend, met het verkeer mee. Geen paniek, want It's Life And Life Only. Windje tegen, de Brug op. Fietsen als een forel. Met een harslaag over mijn wortels. De B-kant van een singletje. En de terugweg. De schoonheid van verval. De Paus handje drukkend met Joop Zoetemelk. De film met de geruststellende gedachte aan de slechte afloop. De laatste lik pindakaas, Tammy Wynette op, Feyenoord nooit meer kampioen. En splinters, overal splinters. In onze gespleten stad. En Broes (tegen de kou). Meegezogen, vuistdiep, die trechter in. Hij. Zij. Wij. Spookrijders.

2 Reacties

  1. raymonde hendriks Antwoord

    Wielermuseum in een prachtige kerk, hoe mooi was dat. Je werd er stil van, lopend tussen zo veel wielerhistorie. Al wie van wielrennen en de historie houdt, ga daar eens een kijkje nemen en je komt gelukkig naar buiten, daarna Roeselare in, je dag is helemaal goed besteed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Log In or Sign Up