The Other Side Of My Letter Is White

Open brief aan de Feyenoordselectie

 

Heren,

In mijn hele leven huilde ik welgeteld drie keer in een bioscoop. En dat in een tijdsbestek van twaalf maanden. De laatste twaalf maanden welteverstaan.

De eerste keer was bij De Marathon. Een overdosis keiharde Rotterdamse humor en tragiek. Ik herbeleefde de pijn van de stad van mijn eerste en enige marathon. Over de finish, op alle voorstelbare manieren als gebroken man.

De tweede keer was een goede maand geleden. Bruce Springsteen & The E-Street Band Live in Hyde Park. Het verleden kwam als een horde paarden op me af gestormd. Er was geen houden aan.

De derde keer was twee weken geleden. The Other Side Of The Heart Is White. Waarom ga je naar zo’n film? Om bevestigd te krijgen wat je allemaal al wist. Blijdschap met een rouwrandje. Leed met altijd een sprankje hoop. Rode draad: trots. Van graniet.

***

Die zeperd tegen FC Twente van vorige week vormde de aanleiding voor deze open brief. De oorzaak ligt, natuurlijk, zoals altijd, vele lagen dieper en gaat bovendien verder terug in de tijd.

Om iets van Feyenoord te kunnen begrijpen, zou ik bij mijn vader kunnen beginnen. En daarmee alle vaders van mijn leeftijdsgenoten. In je beleving  zijn ze nog altijd vijftig, maar dat is natuurlijk gelul. Zoals meer van mijn beleving m’n reinste zelfoplichterij is.

De waarheid is dat ze stammen uit de tijd van het Polygoon journaal. Hun vaders en grootvaders wuifden met zwarte hoeden als Feyenoord scoorde. Zij hebben de gouden tijden meegemaakt en hebben geen The Other Side Of The Heart Is White nodig om het Feyenoordgevoel te kunnen begrijpen. Kwestie van het paplepeltje.

Ga een avondje met mijn pa bomen over Feyenoord en je verlaat De Kuip nooit meer, hoe hard je zaakwaarnemer ook aan je jas staat te trekken.

Hij gaat de laatste tijd, net als zovele pensionado’s, naar jullie trainingen kijken. Van Hanegem is dan de norm. Tikkie onrealistisch, maar geef ze eens ongelijk. Ze weten niet beter. Ooit legde mijn pa een balletje, dat hoog over de goal van Erwin Mulder waaide, dood. Hopla. Zo maar dood. Applaus van Ronald Koeman. Alleszeggend beeld. Nu moet mijn pa toezien hoe lamlendige rondootjes door jullie worden afgelegd. Rondootjes. Het is zelfs zo erg dat mijn moeder geen rondo’s voor bij de koffie meer mag kopen.

De waarheid is dat al die vaders langs de lijn geen vijftig meer zijn. De waarheid is ook dat ze al vijftien jaar wachten op een kampioenschap. En de waarheid is ook dat ze niet nog eens vijftien jaar kunnen wachten. De waarheid is dat velen dat niet zullen halen.

De waarheid is dat mijn vader het nog graag één keer mee wil maken. Eén keer. Feyenoord kampioen.

***

Om iets van Feyenoord te kunnen begrijpen, moet je het eerst willen begrijpen. Zonder kennis van het verleden valt het heden niet te begrijpen. Uit psychologisch onderzoek blijkt dat leven in (of genieten van) “het nu” zelfs onmogelijk is. Aangetoond is dat ons brein altijd het verleden erbij haalt.

Dit principe gaat voor iedereen, maar dan ook echt voor iedereen op, behalve voor jullie, heren van de Feyenoord selectie. (Er klopt wel meer niet. Een wedstrijd waarin je vóór staat gewoon een keertje kalm en professioneel uitspelen waardoor je thuis niet met gierende hartkleppen het behang van de muren zit te schreeuwen bijvoorbeeld…)

Nu las ik in de krant dat jullie ook naar die film zijn gegaan. Met zijn allen. Gezellig. The Other Side of the Heart is White.

Kijken is zien. Zien is geloven. Horen is luisteren. Beleven is voelen.

“Fantastisch”. “Indrukwekkend”. “Extra boost”. Dat waren zo wat sleutelwoorden die vielen op te tekenen uit jullie monden. Ik nam daarvan akte.

Vaak wordt mij verweten zaken te letterlijk te nemen en deze voor waar aan te nemen. Is dan ook mijn probleem. Zoals Bob Dylan’s tip voor een gelukkig leven (“Keep a good head and always carry a light bulb”, jarenlang voor Jan Lul met een gloeilamp rondgelopen). Mozes wandelend over de Rode Zee. Clapton is God. De Beste Club van Nederland da’s Fe-ye-noord, ja Fe-ye-noord.

Ik nam jullie kwalificaties ook nu letterlijk. “Fantastisch”. “Indrukwekkend”. “Extra boost”.

Tijdens NAC-Feyenoord, de wedstrijd van die middag na mijn huilpartij in Pathé De Kuip, heb ik geprobeerd The Other Side of the Heart is White door jullie ogen te bekijken, maar het lukte me niet. Zelfs de empathie, mijn grootste medestrijder in tijden van crises, had me in de steek gelaten.

Waar was het geloof dat ons was beloofd? Ik keek naar NAC-Feyenoord met het onmachtige gevoel van een boer die moet toezien hoe zijn favoriete koe langzaam maar zeker leeg bloedt.

Jullie hebben echt geen idee. Van die martelgang naar het koffieapparaat op maandagmorgen waar je collega’s hun kans schoon zien om hun cynische voetbalgrappen op jou los te laten. Hoe het moet voelen om als Rotterdammer in Eindhoven te mogen werken na een 10-0 nederlaag. Hoe je een week later de tranen over je wangen voelde lopen toen thuis tegen VVV werd gewonnen en jullie geen seconde werden uitgefloten.

Geen notie hebben jullie van die duizenden die tegen wil en dank de vakken van het stadion vullen. Ze durven het woord ‘hoop’ niet eens meer hardop uit te spreken. Murw geslagen zijn ze. Ze zijn er omdat het leven van een Feyenoorder geen enkel alternatief biedt.

Als jullie vertrokken zijn dadelijk, getransfereerd naar Trabzonspor of Guimares, zijn wij de achterblijvers. Want ondertussen gaat de strijd aan de Linker Maasoever natuurlijk gewoon verder. Wij blijven. Feyenoord till I die, je weet wel. Voor een supporter passeert geen trein die maar één keer in je leven voorbij komt. Wij kennen slechts één trein, één station.

Een èchte Feyenoorder is geen pseudovedette die als een malloot door een microfoon te schreeuwen als van Ajax is gewonnen om een jaar later een contract te ondertekenen bij het nietszeggende Aston Villa.

Feyenoorders trouwen in De Kuip en nemen er afscheid van het leven. Verdedigen de eer van de club in de kroeg, op de camping, op TV, in de kerk. Van de containerterminals van de ECT tot aan congressen in luxe hotels in verre landen. Ik spreek uit ervaring.

Vorige week tegen FC Twente was de druppel. OK, het zat niet mee. Tegen een Turkse ijdeltuit die meer oog heeft voor zijn spiegelbeeld is het ook moeilijk voetballen.

Die laatste minuut.

Mijn moeder, vrouw en kinderen waren ontroostbaar. Mijn vader versteende. Voor een tel werd hij het standbeeld van Coen dat hij samen met zijn zoon op 4 januari 2011 bezocht om zijn held de laatste eer te bewijzen.

Het gebeurde allemaal die laatste minuut in Enschede. Die allerlaatste seconde.

The Other Side of the Heart is White had toen moeten echoën. Toen Lex Immers die “extra boost” eventjes vergat. In plaats van de bal richting onze Lieve Heer te trappen, gaf hij een corner weg.

Ik zocht The Other Side of the Heart is White in de blik van Lex na afloop maar ik kreeg tunnelvrees.

Lex Immers

Rest ons de wedstrijd van aanstaande zondag. Tegen onze vrienden uit de hoofdstad. Ik voel het bloed alweer borrelen. Het moet dit keer. Niet meer om het kampioenschap. Helaas. Maar om de trots en de eer.

Ik vraag het niet langer. Ik eis het. Van jullie. Niet voor mij want ik ben al jaren een Eredivisie-Live supporter maar voor al die mensen die met met bloed doorlopen ogen hun weg zoeken in de catacomben van het stadion, hun thuis.

The Other Side Of My Paper Is White. Die is voor jullie, heren van Feyenoord 1.

Dat wordt jullie testament.

Ik wil dat jullie dit blanco vel gebruiken om een open brief terug te schrijven. Aan ons. Daarin verklaren jullie dat jullie volgend jaar kampioen zullen worden met welke trainer dan ook voor de groep. Jullie betuigen dat jullie het Feyenoordmuseum zullen bezoeken zodat jullie bekend raken met jullie voetballende voorvaderen. Op momenten van twijfel zullen jullie wéér The Other Side of the Heart is White bekijken. En weer. En weer. We zullen het Feyenoordgevoel in jullie kloten proppen. De haven laten proeven. De fabriekslucht van Pernis laten snuiven. Feyenoord-ondergoed laten kopen.

Ons reveil begint zondag. Tegen Ajax. Maak ons trots. Betaal ons geloof uit met geloofwaardige passie. Voel ons verlangen. Wees ons verdriet waard. Speel met vuur.

En volgend jaar worden jullie kampioen. Nu kan het nog. Want mijn vader wordt volgend jaar vijfenzeventig. Da’s een mooi rond getal want hij is gek op ronde getallen, die vader van me.

The Other Side Of My Paper Is White. Vul hem in. Dit keer ligt niet de bal maar de pen bij jullie. Daden in woorden willen we.

Namens alle Feyenoorders verblijf ik,

Hunkerend,

Marco

 

Opgedragen aan mijn kameraad Hennie Huigen, producent van de film The Other Side of the Heart is White.   

 

 

 

Tagged under:

Spookrijden. Achteruit rijdend, met het verkeer mee. Geen paniek, want It's Life And Life Only. Windje tegen, de Brug op. Fietsen als een forel. Met een harslaag over mijn wortels. De B-kant van een singletje. En de terugweg. De schoonheid van verval. De Paus handje drukkend met Joop Zoetemelk. De film met de geruststellende gedachte aan de slechte afloop. De laatste lik pindakaas, Tammy Wynette op, Feyenoord nooit meer kampioen. En splinters, overal splinters. In onze gespleten stad. En Broes (tegen de kou). Meegezogen, vuistdiep, die trechter in. Hij. Zij. Wij. Spookrijders.

19 Reacties

  1. Pingback: Pipo in Skibroek | Spookrijden.nu

  2. R. Hendriks Antwoord

    Feyenoord, Feyenoord, wat gaan we doen vandaag? Winnen natuurlijk, dat kan niet anders na zo’n blog. Pa heeft het gelezen, hoopt dat de spelers het ook hebben gelezen of gehoord, ze kunnen het in hun zak steken (echt Rotterdams toch?)

  3. R. Hendriks Antwoord

    Hier kunnen ze het mee doen, onze voetballers, hopen dat ze dat echte gevoel nog eens mogen meemaken, was tot tranen geroerd door deze blog, zo diep kan het zitten en ik herinner me ook mijn vader (opa v.d. Puttten) die jaren als suppoost van Feyenoord in de Kuip was, kon hij zijn geliefde club volgen en hij verdiende er ook nog een centje mee. Dat kwam allemaal bij me boven toen ik het las, misschien hebben we vanmiddag tegen Ajax een keer geluk, we willen ze niet vernederen (zoals Salzburg dat deed), maar we willen wel winnen.

  4. Sjaak Antwoord

    Uit mijn hart gegrepen. Met jou en al die vele duizenden anderen hoop ik dat ooit het kwartje bij ze valt. Maar telkens als het bijna zover is, blijkt het kwartje een dubbeltje te zijn. Ze draaien zich om en lopen schouderophalend weg omdat ze ooit ergens hebben gehoord “Als je voor een dubbeltje geboren bent, word je nooit een kwartje”. Juist DAT tekent gebrek aan de Rotterdamse mentaliteit. Niet opgeven, doorgaan, handen uit de mouwen, desnoods tegen beter weten in. Zo zijn we fier rechtop uit een bombardement opgestaan, hebben we nu de grootste haven ter wereld en hebben we afgelopen week ONZE Marinierskazerne weer een toekomst gegeven. Inderdaad Marco, daar zie ik deze jongens niet aan bijdragen. Toch zit ik zondag weer trillend op het eindsignaal te wachten. Te hopen dat er 2-0 op het bord komt te staan. Tegen beter weten in. Maar ik ben Rotterdammer, Feyenoorder. Ik gun jouw opa zijn verjaardagscadeutje voor zijn 75e verjaardag.

  5. Charissa Antwoord

    Bijna ontroerend, treffend, helder en zonder schreeuwende scheldwoorden geschreven Marco! Als niet perse Feyenoorder (überhaupt geen voetballiefhebber) gun ik jullie trouwe supporters een succesvol nieuw seizoen….hop met die bokaal de Coolsingel over.

  6. Miesos Antwoord

    ontroerende geweldige tekst, kon niet beter….morgen gaan we weer, al vroeg wachtend in een rij voor de poorten open gaan…pfff wat gaat het worden na al die ellende van vorige week en daarvoor….

  7. Jos Voorbij Antwoord

    Hoi Marco,
    Werkelijk treffend en zeer goed geschreven.
    Ken het gevoel niet zoals jullie, maar gun het jullie wel omdat ik na een aantal bezoekjes aan de Kuip, wel veel respect voor de supporters heb gekregen.
    Dus als die broekies van ons toch een oorwassing moeten krijgen na de “incidenten” tegen Salzburg, dan moeten het maar door Feijenoord gebeuren, dus voor een keer één oprecht succes morgen.

    Een van je Amsterdamse voetbalvrienden.

    1. Marco Hendriks

      Bedankt Jos voor jouw prachtige en sportieve reactie.
      Wordt prachtig morgen, dit blijven bij uitstek toch DE wedstrijden!
      Je Rotterdamse kameraad.

  8. Jannes Antwoord

    Precies wat we voelen Marco! Bijna m’n telefoon weggesmeten vorige week nadat de 2 voor Twente op teletekst verscheen.

    Sterkte voor ons allen!

    Jannes, mede namens de FSW ( Feyenoord Supporters Westerbork)

  9. Frans Borst Antwoord

    Mooi het Feyenoord gevoel verwoord met name dat je dat vraagt voor onze vorige generatie(s) die het inderdaad verdienen Feyenoord nog eenmaal kampioen te zien worden voordat zij grof gezegd de pijp uit gaan. Jaar in jaar uit in de kou door weer en wind stonden ook onze vaders en grootvaders daar toch maar en toen waren de winters nog echt koud ook voor de winterstop en daarna. Dat ze eenmaal thuis van Verolme onder de smeer en dan snel douchen om met je kleinzoon naar de kuip te gaan. Ik was vijf of zes jaar een peuter toen ik Feyenoord Europees en/of Wereldkampioen in 1970 zag worden. Een paar jaar later was het weer zover. De eerste en de beste club van de wereld voor jaren lang. Natuurlijk hebben we wat revivals gehad en heb daar ook van genoten. Maar het wordt weer eens tijd en zoals deze man dat ‘eist’ zegt alles en niets te veel maar ook niet te weinig. Er zijn vele opa’s die nog een keer willen glunderen. De groetjes van Borst.

  10. Diana Antwoord

    Mijn vader heeft er weliswaar niets mee, maar ik heb ooms, door wie ik besmet ben geraakt met dit virus, neven, een schoonvader, een zwager, een ex, een ex-schoonvader, achternichtjes en -neefjes, vrienden, mijn allerliefste man die ik in de Kuip heb leren kennen, die er allemaal exact zo over denken. Mijn schoonvader is na de rellen tegen Ajax nooit meer geweest, is 81 en wil zo graag met z’n zoons nog één keer naar het stadion om een wedstrijd te zien van zijn cluppie. Dan zou het toch mooi zijn wanneer de spelers van dat cluppie uitstralen er laten zien dat onze hoop reëel is!
    Mooi verwoord, Marco Hendriks!

  11. Dorina Antwoord

    Dank je wel Marco, ik hoop zo dat ze het allemaal lezen en er wat mee doen! Het had niet mooier en treffender omschreven kunnen worden. Je geeft een hoop fans een stem hiermee. En, niet alleen Feyenoordfans… groetjes van een oude mede Bruce fan, die ook huilde bij Springsteen…

    De film The other side of the heart gaan we zeker snel bekijken. Heel veel plezier morgen!

  12. Jacqueline Antwoord

    Mooi!
    Mijn Pa wordt binnenkort 82 en wat zou ik graag een biertje met hem nemen op een nieuw kampioenschap…
    Als 5 jarig meisje nam hij mij mee om met de Cup met de oren op de foto te gaan en ik hou zoveel van die club!
    Bedankt voor het prachtige verwoorden!

  13. Cargawar Antwoord

    Recht uit het hart en precies wat je in die verwende kutkoppen van ze zou wilen stampen.
    Je vergeet alleen 1 ding: die klootzakken KUNNEN HELEMAAL NIET LEZEN.
    Die zijn nog te stom om te poepen.
    Echt he, de tiefus voor ze. Allemaal. Als ze zondag er niet staan kunnen ze stuk voor stuk in de stront zakken.

    Nu al boos want na al die jaren weet je vantevoren al hoe het gaat aflopen.

  14. Alex Roeka Antwoord

    Fantastisch vind ik het, ontroerend, geschift, surrealistisch, bewonderenswaardig, onbegrijpelijk, pathologisch, meelijwekkend… En weet nu helemaal zeker dat ik nooit van iets of iemand fan wil zijn. Maar godverdomme wat hoop ik dat ze zondag winnen, maar dan alleen omdat ik jou en je familie het plezier, ik bedoel de euforie, de extase, de eenwording met het goddelijke zo gun.

  15. Fabienne Hendriks Antwoord

    Kippevel pap,
    Dit MOETEN ze lezen!
    & goed plan van dat ondergoed, doe er ook maar een tandenborstel bij, gel, poster, etc. Dat is ook voor hun gemaakt!!

    1. Ingrid

      Ik sluit mij helemaal bij Dorina aan. Heel mooi en treffend geschreven. Je brief wordt op Facebook gedeeld een hij raakte mij meteen. Ik denk dat elke Rotterdammer met een Feyenoordhart het herkent en begrijpt.
      Groetjes van een andere oude bekende.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Log In or Sign Up