THE BEST OF BOTH WORLDS

 

Op een druilerige dinsdagmiddag in een chique Waddinxveens restaurant een glas Prosecco weigeren valt niet mee als Rob den Boer de gastheer is. Plaats van locatie is Restaurant Akkeroord in Waddinxveen, de tafelgenoten zijn professioneel wielrenster Lucinda Brand, haar manager Lars van den Broek en Rob den Boer, eigenaar van Van Leeuwen Autocenter.

‘Er valt iets te vieren’, valt Rob meteen met de spreekwoordelijke deur in huis, ‘dus vier glaasjes Prosecco graag’, waarna hij zich excuseert voor zijn ietwat verlate komst aan tafel. Als hij over de eerste schrik bekomen is als blijkt dat twee van zijn tafelgenoten het glas Prosecco om hen moverende redenen beleefd weigeren, begint hij met een grote brede glimlach uit te leggen waar de liefde voor de koers bij hem vandaan komt:

‘Dat is pas sinds kort, in 2015 om precies te zijn, ontstaan via de manager Delta Cycling Rotterdam Cor van der Wel. Hij zocht ploegleidersauto’s. De rest is geschiedenis.’

Rob woog indertijd een goede twintig kilo zwaarder en stond bekend als kettingroker… van sigaretten en vooral van sigaren:

Delta Cycling was een fietsproject begonnen om verslaafden en gedetineerden van hun verslaving af te helpen en om hen te resocialiseren in de maatschappij. Ik moest meefietsen van Cor en werd genadeloos met mijzelf geconfronteerd natuurlijk. Hoe kon ik die gasten nu inspireren als ik zelf stond te paffen als een stoomboot? Ik had 0,00 conditie en een overgewicht. Ik heb diezelfde avond de hele mikmak aan tabak weggegooid. Ik heb drie maanden ontwenningsverschijnselen gehad. Pas dán voel je wat een verslaving dóet met een mens…’

Hij schaamt zich haast om het te zeggen, maar dan gaan zijn wangen glimmen en beginnen zijn ogen te blinken als die van een jong ventje dat voor het eerst een eigen racefiets krijgt. Rob raakt, zoals gezegd, besmet met het wielrenvirus:

‘Iedere vrijdag gingen we fietsen. In het begin reed ik op nog Crocs hahaha, maar van het een kwam het ander. We gingen fietsen in Valkenburg. Na driehonderd meter kregen we de Cauberg al voor onze kiezen. Ik dacht bij mezelf “Rob jongen… wat dóe je hier in vredesnaam…” Vraag me niet hóe, maar ik bén boven gekomen. En daarna nog een bergje. En nog eentje. En nog eentje… Mijn nieuwe verslaving was begonnen. Een veel gezondere ja!’

Lucinda lacht als Rob spreekt over zijn eerste tranen van pijn en van vreugde op de fiets. Ook Lucinda is bekend met dergelijke tranen, en ook Lucinda is vanzelfsprekend bekend met de Limburgse heuvels die zij als beroepsrenster even goed kent als de fietsomgeving van haar geboorteplaats Dordrecht of rondom haar huidige woonplaats Rotterdam.

Gevraagd naar het eerste contact met Rob antwoordt ze:

‘Dat was in 2016 bij een fietsclinic van het Rijndam Revalidatiecentrum waar ik ambassadrice van ben. De handbikers zouden dat jaar meedoen aan de Ronde van Kralingen. Daar waren Rob, Dannis en Frank als toeschouwers bij. Lars kende ik al natuurlijk veel langer.’

Dannis de Redelijkheid is de koersdirecteur van de Ronde van Kralingen en Frank Kwanten is ploegleider van Delta Cycling waarmee de cirkel rond is. Voor het eerst valt de naam van de vierde tafelgenoot Lars van den Broek. Als manager behartigt Lars al weer drie jaar de zaken voor Lucinda. Hij heeft niet veel tijd nodig om de vraag te beantwoorden wat zijn rol precies behelst:

‘Ik vraag de sporter altijd: waar heb je nú behoefte aan. Dat is standaard het uitgangspunt. Die vraag, die zorg, die aandacht verdient íedere topsporter. Dat weet ik, zoals jij weet, uit ervaring…’

Met de laatste zin doelt hij vanzelfsprekend op tweevoudig nationaal kampioen en wereldkampioen op de weg Chantal Blaak met wie hij al enige jaren samenwoont en met wie hij over welgeteld drie dagen in het huwelijk zal treden. Chantal en Lucinda zijn al jarenlang trainingsmaatjes, maar blijken ook buiten de fiets een klik te hebben. Zo ontstond het contact tussen Lars en Lucinda en zo antwoordde Lucinda de jaarlijks terugkerende vraag waar zij dit jaar behoefte aan had. De vraag was niet aan dovemansoren gericht:

‘Zoals bekend rijd ik op de weg en ben ik in het winterseizoen als veldrijdster actief. Dan is mobiliteit natuurlijk wel een dingetje… eigenlijk veel meer dan een dingetje ja…’

Lucinda maakte onlangs bekend dat zij Team Sunweb ging verlaten om haar wielergeluk te beproeven bij respectievelijk Team Telenet-Baloise in het veld en bij Team Trek-Segafredo op de weg: een unieke combinatie die haar contractueel in de gelegenheid stelt om op twee podia mee te strijden om de prijzen. De ingangsdatum van haar nieuwe arbeidsovereenkomst kon in goed onderling overleg met alle partijen worden vervroegd waardoor haar eerste veldwedstrijd al geagendeerd staat.
Terwijl wij ons tegoed doen aan een mysterieuze maar zeer smaakvolle combinatie van Coquilles St-Jacques op een bedje van stoofvlees met een toefje kokosroom on the side, beginnen Lucinda’s ogen te twinkelen:

‘Op maandag 11 november sta ik al aan de start voor mijn eerste veldwedstrijd, de Jaarmarktcross in Niel, vlak onder Antwerpen. Ik kán niet wachten. Ik leef letterlijk van koers naar koers en …’

Uit bescheidenheid maakt ze haar zin niet af. Het is duidelijk dat ze refereert aan haar mobiliteitsprobleem. Ze legt uit:

‘Ik vind het heel bijzonder dat ik op twee fronten kan en mag meedoen. Ik rijd zo graag wedstrijden. Dat spel, de koers lezen, heerlijk! Dat had ik als jong meisje al. Geloof me of niet maar ik wilde al wielrennen vóórdat ik überhaupt aan wedstrijden mee mocht doen!’

Lucinda komt uit een rennersfamilie. Haar vader Fred heeft nog gekoerst bij de BIC-ploeg op amateurbasis en ook haar moeder Aafje koerste op een blauwe maandag. Alle koersen waaraan Lucinda’s broer als lid van wielervereniging DRC (Dordtse Renners Club) De Mol deelnam, werden bezocht. En alsof dat nog niet genoeg is, bekleedden haar beide opa’s tal van bestuursfuncties bij DRC De Mol en De Hoekse Renners. Het aantal paplepels is niet meer te tellen:

‘Ik voel nog altijd dezelfde passie voor de koers als tijdens mijn beginjaren. De overstap naar Telenet-Baloise in het veld en naar Trek-Segafredo op de weg geeft me de energie die ik nodig heb om dadelijk weer te kunnen vlammen. Ik wil sowieso goed zijn op het WK Cross in Zwitserland en op de weg wil ik natuurlijk meedoen in de voorjaarsklassiekers. Dat zijn mijn doelen. Maar nu mag ik gelukkig nog eventjes genieten hahaha!’

Lucinda doelt op het dessert dat bestaat uit een luchtige cocktail van karamel en frambozenijs dat wordt bijeengehouden door een brugachtige draad van verfijnd chocolade. Het kan niet op, al gaat het vanzelfsprekend wel op.

Na de meer dan voortreffelijke lunch stelt Rob een fotomoment voor met de kersverse wereldkampioen Mixed Team Relay (‘superleuk om deel uit te maken van dit nieuwe onderdeel!’) voor zijn imposante bedrijfspand in Waddinxveen. Wat Lucinda nog niet weet is dat voor de deur een fonkelnieuwe Toyota Aygo op haar staat te wachten.

Aygo is een fonetische verbinding van de Engelse woorden I en go’, legt Rob uit, ‘en dat past dus perfect bij deze nieuwe stap in Lucinda’s carrière. Ze wordt tevens onze ambassadrice van ons YouCar mobiliteitsprogramma. In het kort uitgelegd? Een ultraflexibel pakket dat wij als Van Leeuwen Autocenter kunnen aanbieden: van ploegleidersauto’s tot particuliere auto’s, van materiaal- tot personenbusjes. Ook Lucinda moet zich flexibel kunnen vervoeren komend seizoen: van de modder naar de weg en weer terug de modder in hahaha. Dit is voor haar én voor ons letterlijk… the best of both worlds!’

Volgende afspraak maandag 11 november… de Jaarmarktcross in Niel. We gaan er Lucinda aanmoedigen… in een YouCar busje van Van Leeuwen Autocenter! Ik kán niet wachten!

 

 

 

Tagged under:

Spookrijden. Achteruit rijdend, met het verkeer mee. Geen paniek, want It's Life And Life Only. Windje tegen, de Brug op. Fietsen als een forel. Met een harslaag over mijn wortels. De B-kant van een singletje. En de terugweg. De schoonheid van verval. De Paus handje drukkend met Joop Zoetemelk. De film met de geruststellende gedachte aan de slechte afloop. De laatste lik pindakaas, Tammy Wynette op, Feyenoord nooit meer kampioen. En splinters, overal splinters. In onze gespleten stad. En Broes (tegen de kou). Meegezogen, vuistdiep, die trechter in. Hij. Zij. Wij. Spookrijders.

2 Reacties

  1. Raymonde Hendriks Antwoord

    Heel veel succes Lucinda, je hebt je al vele malen bewezen. Mooi om sporters te volgen die gemotiveerd zijn, winnen altijd het ultieme, maar als je verliest en je hebt alles gegeven zijn de druiven minder zuur. Succes op 11 november en ik zal je voor de t.v. volgen en aanmoedigen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Log In or Sign Up