IM Sandra

Beste Bennie, Lisanne en Jeroen,

Met ontsteltenis hebben wij via Bruce Springsteen fansite Tramps of the Lowlands kennis genomen van het plotselinge overlijden van jullie vrouw en moeder Sandra. Zij mocht slechts 48 jaar worden.

Het verdriet en leegte waar jullie zo snel en direct mee geconfronteerd zijn is, zoals velen voor mij al schreven, inderdaad met geen pen te beschrijven. Juist om die reden mogen wij Bruce Springsteen dankbaar zijn dat juist hij verwoordt waartoe wij allen niet in staat zijn.

Uit alle reacties en uit jullie beleving van zijn muziek spreekt dan ook de kracht die Bruce ons samenbindt, ons richting geeft en ons troost biedt. Nu meer dan ooit tevoren. Afgelopen zondag zouden jullie het laatste concert in Europa van Bruce bijwonen in Zürich maar het heeft niet zo mogen zijn. Vele Tramps waren aanwezig. Met man, vrouw en macht hebben zij geprobeerd om Bruce Candy’s Room te laten spelen, het favoriete nummer van jullie Sandra. Helaas bereikte dit verzoek Bruce niet.

Gisteren vond de uitvaart plaats.

Bij binnenkomst werd Paradise werd gedraaid. Toen Thunder Road. De belofte van de eeuwige jeugd op zoek naar uitvalswegen waar de liefde er een van is. Daarna Candy’s Room. Haar nummer. Samen terug naar die meisjeskamer vol dromen en beloftes. Toen Drive All Night. Elkaar vasthouden. Samen die inktzwarte nacht in. Door de wind. Door de regen. En nooit meer loslaten. You’re Missing werd gedraaid. Over de duivel die zich in de brievenbus verstopt heeft. Over kinderen die vragen of alles OK is. En jij die er altijd was en altijd zal zijn. Want alles is alles. Alleen word jij gemist. De ceremonie werd gesloten met Dream Baby Dream. We mogen niet opgeven. We moeten dromen. Elkaar opvangen. En lachen. Vooral blijven lachen.

Sommige liedjes werden tijdens de dienst live gespeeld door de Bruce Band die hun medewerking belangeloos en uit eigen beweging toezegde. Een fan startte een actie om geld in te zamelen voor een boeket witte bloemen namens alle Bruce fans.

Op deze fanpagina mogen wij vandaag tot in de kern ervaren hoezeer zijn muziek mensen verenigt. Mensen die elkaar op straat, in het verkeer en bij de kassa bij de Albert Heijn als vreemden zouden passeren.

Ikzelf heb noch jou, noch Lisanne, noch Jeroen, noch Sandra persoonlijk mogen ontmoeten. Door de muziek van Springsteen voelen wij ons echter als één verbonden. Verbonden met jullie verdriet, met de leegte, met het gemis.
Moge de muziek van Bruce en alle reacties hier op de Tramps of the Lowlands Facebookpagina jullie tot steun zijn.

Moge wij allen vlinders blijven tellen en alle witte bloemen van de wereld verzamelen.

Moge zijn muziek jullie kracht en hoop blijven geven. In de komende minuten, uren, dagen, maanden en jaren.

Mogen wij ons allen verbonden blijven voelen door zijn muziek en moge Sandra hierin haar rust vinden.

Want laten wij één ding niet vergeten: wij zoeken Bruce niet, Bruce zoekt ons.

Alle sterkte gewenst.
Marco, Anita, Fabienne, Jeremy en Estelle

“The Ties That Bind”

 

 

De liedjes tijdens de uitvaart:

 

 

 

 

 

 

Voor Sandra, Bennie, Lisanne en Jeroen

 

 

 

Tagged under:

Spookrijden. Achteruit rijdend, met het verkeer mee. Geen paniek, want It's Life And Life Only. Windje tegen, de Brug op. Fietsen als een forel. Met een harslaag over mijn wortels. De B-kant van een singletje. En de terugweg. De schoonheid van verval. De Paus handje drukkend met Joop Zoetemelk. De film met de geruststellende gedachte aan de slechte afloop. De laatste lik pindakaas, Tammy Wynette op, Feyenoord nooit meer kampioen. En splinters, overal splinters. In onze gespleten stad. En Broes (tegen de kou). Meegezogen, vuistdiep, die trechter in. Hij. Zij. Wij. Spookrijders.

3 Reacties

  1. Atie Antwoord

    Heftig .dank voor dit prachtig I.M.prachtig weergegeven hoe wij ons als medetramps voelen.
    En ook zo machteloos .hoe nu .met dit verdriet
    Ja we hebben gelukkig Bruce die ons erdoor heen sleept

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Log In or Sign Up