Dag 2 / Parachutegedachten

͞“Minds are like parachutes… they only function when they’re open“ Ik was al een paar keer eerder op de Sardar Patel Ring Road, waar de lokale Decathlon winkel zich bevindt, maar geen enkele weg ernaartoe heb ik herkend. Dat ligt niet aan de vermoeidheid, het is de stad Ahmedabad waar geen kruispunt herkenbaar is omdat ze allemaal…

Lees verder

Dag 1 / Reismodus

HMaandagochtend 27 augustus, half drie ‘s nachts. Er staan Indiërs aan mijn bedrand. Niet een paar. Het zijn er honderden. Ze dragen allemaal een tulband. En grijze baarden. Hun krullende snorren lachen niet. Ze hebben een buikje en hebben allemaal een achterneef die een Indisch restaurant runt in een achterstandswijk in Manchester. Ze checken koffers…

Lees verder

Feel Good!

‘Echt? Ga je met me mee?’ Haar ogen fonkelden zoals alleen haar ogen kunnen fonkelen. ‘Ja tuurlijk.’ Ze droeg een rode pet en een fleurig tuinpak dat zij eerder deze week voor haar eerste zuur verdiende centen had gekocht. Nu heb ik, mijn hele leven lang, chronische moeite met Feel Good. Vooral het opgelegde aspect van…

Lees verder

Spookrijden in het Moederland

“They were hidin’ behind haybales” – Neil Young   Hier fiets ik dus. Twee jaar geleden was ik er voor het laatst, in het geboortedorp van mijn moeder. Het was de laatste keer dat mijn vader het voormalige pannenkoekenhuis (in onze kindertijd zo genoemd omdat de stenen van de buitenmuren op pannenkoeken leken) bij min-of-meer-bewustzijn…

Lees verder

Lied voor Lex

Vandaag, woensdag 25 juli 2018, staan wij stil bij de vijfde sterfdag van Lex Stockx, de grondlegger van ons Spookrijdersgilde. Laat ons zingen.   Tekst en muziek Alex Roeka & Canon Rouge   Je vocht je een weg met open vizier Door een wereld van hebzucht en vluchtig vertier Door het woud van de liefde,…

Lees verder

Lieve Guillaume (dagboek uit de koers)

Voor mijn vader Guillaume   Rotterdam (slaapkamer), zaterdag 14 juli 2018 8:15u Wakker. Met een bonkend hart. Anita ligt niet naast me. De stilte wordt zachtjes onderbroken door ondefinieerbare geluiden vanuit de woonkamer waaruit ik kan opmaken dat mij een doorslaap wordt gegund. Maar het effect werkt averechts. Schiet een bom af en ik slaap…

Lees verder

AD6-2018 / 19. HET HALVE GLAS

Ted de la Koers en Co Hesie zitten aan tafel. Tussen de twee boezemvrienden staat een glas water. Het glas is half gevuld. Ted, type haantje de voorste en een optimist pur sang, leest een artikel voor uit het AD: ‘Volgens biomedisch geneticus René Bernards is kanker over 15 jaar een chronische ziekte.’ Ted trekt…

Lees verder

Koers! (met dochters)

‘Heb ik geen flaporen pap?’ ‘Wat?’ ‘Door die bril. En die helm.’ ‘Wat?’ ‘Oren. Flap. Bril. Helm.’ ‘Het is koers nu. Niet beginnen te zeiken.’ ‘Heeft Chantie er nooit over geklaagd?’ Mijn dochters noemen Chantal Chantie. Ik ben gestopt de aard van de bijnamen te achterhalen. Het zijn er teveel. ‘Waarover?’ ‘Over die helm. En…

Lees verder

Oorlogsverklaring

  Spookfietsers aller straten… verenigt u!   “ROEP ‘BOE!’ TEGEN SPOOKFIETSERS OP DE ERASMUSBRUG”, zo luidt de kop boven een artikel dat mij onder ogen kwam door oplettendheid van enkele vrienden van ons Spookrijdersgilde. Je denkt aan een grap totdat je het artikel leest en de foto bekijkt. “ROEP ‘BOE!’ TEGEN SPOOKFIETSERS OP DE ERASMUSBRUG”,…

Lees verder

De Vriend Van Mijn Vader

Opgedragen aan mijn vader (Vaderdag, 17 juni 2018)   Op dinsdag 10 januari 2017 bezocht ik met mijn vader de eerste training van Feyenoord na de winterstop. Op Varkenoord werkten de spelers met ondefinieerbare mutsjes in de ijzige kou lusteloze rondootjes af. Na de training nam ik mijn vader mee naar het hek waar de…

Lees verder

Log In or Sign Up