Het Rotterdam

Het Rotterdam Is het Rotterdam Van mij, ’n Veertiger, verkrampt trachtend Trots te zijn Op zijn broedende stad Het Rotterdam Is het Rotterdam Van de volharding Schaduwloos samenspel van glas en beton Regen, spot en smaad trotserend Het Rotterdam is het Rotterdam Van het ongeremde antwoord op diknekkerige mooipraterij Zo puur en brutaal als uw dubbel…

Lees verder

Bob Dylan – Deel 2 De After-Bob

(Open Brief aan Bob Dylan) Beste Bob, “BINNENRIJM!” Misschien hoorde je me in Ahoy’, ergens in september 2000 geloof ik dat het was. Ik schreeuwde het naar mijn vrienden, maar eigenlijk naar jou. Je speelde Fourth Time Around. OK OK ik was dronken, maar dat briljante rijmschema raakte me zelfs in bezopen toestand. Het ging…

Lees verder

Eenakter in slow motion

2,5 bij 1 meter meet de tafel. Ongeveer. Pontificaal geplaatst in het midden van de poging tot woonkamer. Eromheen een aantal stoelen en voldoende ruimte voor rolstoelen en rollators. Aan tafel verspreid verschillende oudere dames, zittend in een stoel of aangeschoven met hun rolstoel. Één van deze dames is mijn moeder. Zij is 89. Vanaf…

Lees verder

Bob Dylan – Deel 1 De Pre-Bob

Tomorrow Is A Long Time Maar terug naar vandaag. De dag die voelt als bron maar evengoed als sluitstuk. Hoe dan ook, linksom of rechtsom, het voelt wel logisch. Toch wel. En zo heb ik het, als hater van theater, graag. Dingen moet kloppen. Liefst rijmen. Onverklaarbare raadselachtige dwarsverbanden waarvan ik begin en eind niet…

Lees verder

Jean Ferrat

(door de ogen van Cris Nootenboom, de verkering van mijn nichtje Laura) Ik ging op vakantie Met het vriendje Van mijn nichtje Het vriendje is twintig En is dus eigenlijk vriend. Hij vindt de Arctic Monkeys heel goed En ik wist wat me te doen stond. In Antraiges-sur-Volane woonde hij, Jean Ferrat. Wij bezochten het…

Lees verder

Het land van Ja en Amen

In permanente bevestiging 30 jaar lang knikten zij. En maakten van Schiebroek het Texas van de Rijnmond. Ik waande mij een Ewing, Southfork heette mijn huis. Yes! Yes! Yes! Knikten zij mij toe. Een prehistorisch teken van de les aardrijkskunde uit pakweg 1973 fier overeind in mijn herinnering. Tot in de nazomer de laatste knik…

Lees verder

Spookrijder – The sequel

Sequel? Jazeker, u heeft wat gemist. Deze blog is een vervolg op de serie blogs die Marco Hendriks maakte voor zijn Alpe d’HuZes-sponsoren vanaf januari tot en met oktober 2013 en die door Hennie Spermon zijn vormgegeven in het boek ‘Spookrijder’. Tijdens het project ontstond het idee om ook na Alpe d’HuZes en na het…

Lees verder

De Handen van Ichnaas

Hij zat als enige in hem. Hij is dr. de Hingh. En hem is Lex. Dr. de Hingh bleek geen Chinees, zoveel was duidelijk bij de eerste ontmoeting. Dinsdag 19 juni 2012,  Catherina Ziekenhuis Eindhoven, afdeling Oncologie. Een blanke zelfbewuste veertiger zat tegenover ons. Hij koos zijn woorden weloverwogen uit. Zo verwoordde je de eindigheid…

Lees verder

De onbekende renner

Deel 1 – Dichterlijke Vrijheid “Marco? Met Alex…waar zit je?” “Ik versta je niet, godverdomme, kuttelefoon…” Ik draai de bescheiden parking van het Totaltankstation aan de Prinsenlaan op en zet het  glazenwassersbusje van Eddy Treijtel B.V. klem. “Waar zit je?” “Op de A16…bijna…”, lieg ik half. “Daar pas?” “Ja, half twaalf Sint Willebrord toch?” Bij…

Lees verder

Log In or Sign Up